सैनिकाची व्यथा

सैनिकाची व्यथा

डुलत होती अंगणी गं एक अशी कळी
फुलत होती हळुवार एक चाफे कळी
ताई आज माझी मोठी झाली आहे थोडी
बाबा वाणी मला तुझी लागली गं गोडी
तुला आज मला काही विचारायचं ताई
माझ्या साठी होनार का बाबा अन आई
सांगतो मी ताई आज बाबांची कथा
वाणीतुन माझ्या सैनिकाची गं व्यथा

तुच माझी आई ताई तुच बाबा माझे
बाबावीन बालपण गेले कसे तुझे
देशासाठी त्याग त्यांनी घराचा गं केला
कोमजतं बालपण, आपला काय गुन्हा झाला
काय अशी अडचन बाबानां गं आली
त्याच्या पाठीमागं मुलं मोठी कशी झाली
एक ताई बाबांची तु खरीखुरी गाथा
वाणीतुन माझ्या सैनिकाची गं व्यथा

गद्य (कधी कधी बाबा घरी येतात, आपल्याला घेऊन फिरायला ही जातात. तेव्हा आपन खुप मज्जा करतो, कधी बाजारात तर कधी बागेत ही जातो.
बाबा सिमेवर जातांना मात्र आईच्या डोळ्यांना अश्रुंच्या धारा लागलेल्या असतात, हेसगळं बघतांना माझेही डोळे पाणवतात, माझ्याच संतप्त भावना मलाच हीनवतात. तु ही हिरमुसून रडतेस ताई, पण बाबांना मी रडतांना कधी पाहीलंच नाही)

डोळ्यातले अश्रु बाबा लपवता असे
मनातले हुंदके ताई लपतील कसे
दंगा आपण केला तर कंटाळते आई
तु तर मोठी झाली तुला कळत का नाही
असं का गं सदा कदा म्हणते गं आई
तु ही माझ्या संग उद्या खेळणारं नाही
तुच सांग ताई आता कसं मी खेळावं
माझ्या सवे खेळायाला बाबांनी गं यावं
सांग ना गं ताई मला बाबांची कथा
वाणीतुन माझ्या सैनिकाची गं व्यथा

गद्य (काल माझ्या मित्राचा वाढदिवस होता, सारा दिवस त्याचा बाबा त्याच्या सोबत होता. पण आपले बाबा मी माझ्या वाढदिवसाला कधी पाहीलेच नाही. त्यांना ही वाटत असेल ना गं, आपण ही मुलांसोबत रहावं, आपल्या चिमुकल्यांचं बालपण जवळुन पाहवं, तुच म्हणते ना ताई बाबा देशरक्षणा सोबत समाजात सद्भावना पसरवतात, मग मुलांच्या विरहात स्वतःचं मन् का मारतात.)

बाबा काही दिसले नाही ताई जन्मदिनी
आईच्या डोळी तेव्हा तरळतं पाणी
आले होते का गं बाबा वाढदिवसाला तुझ्या तरी,
अशी कशी सांग ताई आपल्या बाबाची नोकरी
त्रासुनिया आई कधी मला का बोलते
काय अशी कोंडी आपल्या बाबांची गं होते
सिमेवर जातांना गं परतुन यावं
लेकराला एकदाच कुशित गं घ्यावं
बालपणा परी माझ्या कर्तव्य मोठं झालं
डोळ्या मध्ये ताई पाणी मात्र तेव्हा आलं
समजली मुकेपणी बाबांची कथा
वाणीतुन माझ्या सैनिकाची गं व्यथा