बालपण
रीमझीम रीमझीम पावसाळा
घेउन येई खुप साऱ्या वाण्यांचा सडा
एक ईकडुन पळायचा दुसरा तिकडुन पळायचा
आमच्या साठी तो झुकझुक गाडीचा खेळ व्हायचा
एखादा बसायचा दुसऱ्याच्या उरि
वाटायचं तेव्हा डबलडेकर आली दारि
रिमझीम रिमझीम गंमत पावसाची न्यारी
अवतरली धरतीवर मखमली परी
स्पर्श होता लाजते नवी नवी नवरी
कोडं पडलं अजुनही देवगाय येते कशी धरणीवरी
लेवुन येते बाई लाल लाल रंग
रूप तिचं बघता होती सारे दंग
रिमझीम रिमझीम पाऊस कीती गोड
झुलवायची मनाला गोगलगाय ची ओढ
गोगल गाय गोगल गाय
खरचं पोटात दडलेय, कागं तुझे पाय
किती किती शांत तु असतेस गं बाई
नटखट बाळाला उपमा तुझी का गं देते आई
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें