स्पर्धॆत……
पाखरांच्या गाण्यावर
सूर लावते कोकिळा
मंजूळ सूर ऐकून
मोर होऊ लागे वेडा
निसर्गाच्या चारोळीत
झरा खळाखळा हसे
गवताच्या पात्यावर
दवं मोत्यावाणी बसे
चांद ताऱ्यांची लावणी
जेव्हा सजली रातीला
रातराणीचा सुगंध
येई पहाटे मातीला
वाघोबाच्या छक्कडीला
कोल्हे कुईचा कोरस
ढोलकीच्या तालासंग
पेटी वाजवी सारस
काव्यात माणूसकिच्या
जीव ओतून ही सारा
कवितेला मानसाच्या
नाही दिला कुणी थारा
माणसा तुझ्या खेरीज
प्राणि पक्षि तरी बरे
मुकेपणी खूप सारे
बोलतात बोल न्यारे
✍🏽 *शिवा चौधरी*
*जामनेर,जळगांव*
