सांज सावल्या
गुंफून हातात हात
प्रेमात बहरलेल्या,
आठवतात मज त्या
दुर्मिळ "सांज सावल्या".
नकळत जिवनात
माशी कुठे ती शिंकली,
या प्रेम सागराला का?
मोठी दरार पडली.
शब्दांच्या चकमकित
हृदयी जखमा झाल्या,
प्रेमापोटी तुझ्या राणी
आता कुठे त्या सुकल्या.
दरारीतला दुवा गं
ठरली बाळी आपली,
नाते कमजोर तीनं
इवल्या हाती जपली.
बोलु नको बोलकडू
आहे जखमा ओल्या,
जखमेवरी घालिती
फुंकर "सांज सावल्या".
© शिवा चौधरी
जामनेर,जळगांव
झकासच झाली स्पर्धा
प्रतिभा अशा दाविल्या
शिव मनाशी भावल्या
साऱ्या " सांज सावल्या"
नावानिशी शुभेच्छा त्या
कुणा कुणास मी द्याव्या
मनी वाटतसे माझ्या
प्रतिभा तव फुलाव्या
कुणी रेखाटी विरह
कुणी प्रेमाच्या भावना
"साज सावल्याच देती"
नवनविन प्रेरणा
समजू नका कविता
मी शुभेच्छा या धाडल्या
भावू द्या तव मनाला
शिवाच्या "सांज सावल्या"
©शिवा चौधरी
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें