वाघ्या - मुरळी
देव मल्हारीले असा
का रे नवस बोलला
उगा सोडता रे वाघ्या
का रे पोटच्या पोराला
नाव वाघ्या त्याचं तरी
जीणं का रे कुत्र्यावाणी
पोटाचं रिकामं खडग़ं
कधी फिरे अनवाणी
तुझी मागची रे पोरं
तेचा असे पायगुण
का रडवी माऊलीले
तीचं सरलं का? पुणं
पोराच्या हवासा पायी
देवा नवस तो फेडी
सोन्यावाणी पोरं जरी
बाप सोडतो मुरळी
लगीन लावूनी देवाशी
तरी फिरे वणवण
पोटा साठी दारोदारी
मुरळी घाली जागरण
नाव जागरणाचं तरी
पाप दुनियेच्या डोयी
नासवू नका रे पोरी
अशा अंधश्रद्धे पायी
वाघ्या मुरळीचं जीनं
एक दिसं तर जगा
कसं जळतं रे मनं
उघड्या डोळ्यांनी रे बघा.
(अजुन ही काही भागात, वाघ्या आणि मुरळी सोडण्याची प्रथा समाजाची पाठ सोडतं नाहीये. या साठी समाजात जागरुकता येणे जरुरी आहे. मानवाला जगण्याचा समान हक्क सृष्टिकर्त्याने दिलाय, मग त्यांचं जिणं कवडीमोल करण्याचा अधिकार आपल्याला कुणी दिला.)
टिप :- लंगर हा मराठी चित्रपट यावरच आधारीत आहे, जमल्यास नक्की बघा. डोळ्यात अश्रु तरळणारचं……
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें