कलेवर……
कीती पहाली वाट तुझी
पाखरू चातक होऊन
निरंतर वाहील्या नद्या
आसूसल्या नयानातून
हयात खर्ची घातली मी
पावसाची वाट पाहून
शेवटी कलेवर माझे
गेले आसवात वाहून
कलेवरास मिळेल का?
सांगा क्षणभर विसावा
मनी एकच ईच्छा आता
विसाव्यावर तू दिसावा
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें