*नात्यांचा वृक्ष*
नात्यांचा वृक्ष खूप होता बहरला
पानं फुलं फळांसोबत छान होता तरारला
दृष्ट लागावी अशी त्याची ख्याती
वृक्ष ही पाखरा संग जपत होता नाती
कुठून तरी एक मैना उडत उडत आली
सोबतीला कुलूषित मनाची वाळवी घेऊन आली
वाळवी लागली खोडाला अन् गळु लागली पाने
वाळवीच्या वाणाने कुलूषित झाली मने
पहात होता राघू सारं दुरून टकामका
नात्याच्या वृक्षावरचा त्याला दिसत होता धोका
वाळवी साठी राघूनं मिठाचे खडे आणले चार
राघूलाच मग वृक्षानं मग केला हद्दपार
मिठाचा खारटपणा वृक्षाला कळलाच नाही
मिठा शिवाय जेवनाला ही चव येत नाही
वृक्षाला हवा होता गोडवा साखरेचा राघूकडून
कळला नाही त्याला धोका मधुमेहाचा गोडाकडून
हरलं उपदेशाचं मिठ जिंकली पैशाची साखर
वृक्ष पानाफुला फळावीन होऊन पडला जर्रजर्र
आता वृक्ष नात्यांचा ईन्सुलिनवर जगतोय
अजूनही राघू नुसत टकामका बघतोय
कधी बहरेल कोन जाणे वृक्ष पुन्हा नात्यांचा
कधी सरेल कोन जाणे मोह साखर पोत्यांचा
*शिवा चौधरी*
*जामनेर,जळगांव*
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें